Δελτία Τύπου

Σχετικά με τις δηλώσεις του Υπουργού Δ.Μ.Η.Δ. για την φύλαξη Αρχ/κων χώρων και Μουσείων

    Σχετικά
με πρόσφατες δηλώσεις  του Υπουργού
Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κου Μητσοτάκη, που
αφορούν την ιδιωτικοποίηση της εποχικής φύλαξης Αρχαιολογικών χώρων και
Μουσείων, θέλουμε να κάνουμε γνωστά τα εξής:

     Κε Μητσοτάκη, σχετικά με την αναφορά σας
στον Αρχαιολογικό Χώρο της Δήλου φαίνεται ότι δεν είστε καθόλου καλά
πληροφορημένος. Τα Μουσεία και οι Αρχαιολογικοί χώροι φυλάσσονται νύχτα και
ημέρα καθ΄ όλο το 24ωρο. Δηλαδή την χειμερινή περίοδο στη Δήλο χρειάζονται όχι ένας,
όπως αναφέρατε, αλλά τουλάχιστον έξι υπάλληλοι προκειμένου να καλυφθεί η
ασφαλής φύλαξη του χώρου, ημέρα και νύχτα. Για δε την θερινή περίοδο, ασφαλώς
και δεν χρειάζονται σαράντα όπως είπατε, αλλά τα μισά απ’ αυτόν τον αριθμό
άτομα. Υπερβάλετε λοιπόν ο κε Υπουργέ εσκεμμένα, γιατί ως φαίνεται άλλα έχετε
κατά νου.     

     Για να μπούμε στην ουσία του όλου θέματος,
θέλουμε να σας υπενθυμίσουμε ότι οι Αρχαιολογικοί χώροι και τα Μουσεία είναι
υπό τον έλεγχο του κράτους και φυλάσσονται – προστατεύονται από Μόνιμους Κρατικούς
Υπαλλήλους (για προφανείς λόγους ασφαλείας που αφορούν κωδικούς συναγερμών,
μέτρα ασφαλείας κτλ), στα οποία δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση ιδιωτικοί υπάλληλοι
πέντε και έξι μηνών. Η εποχικότητα που επικαλείται ο Υπουργός είναι “αναγκαστική”
διότι ποτέ η πολιτεία, όπως θα έπρεπε, δεν έλυσε το πρόβλημα με προσλήψεις
ικανού αριθμού Μονίμων Αρχαιοφυλάκων. Επίσης η διαδικασία εποχικών προσλήψεων
μέσω ΑΣΕΠ διασφαλίζει αδιάβλητα κριτήρια πρόσληψης με κοινωνική μέριμνα,
προβλέπει κατάθεση ποινικού μητρώου, ασφάλιση εργαζομένου κτλ, κάτι το οποίο πιθανότατα
δεν θα ισχύει στην περίπτωση που υπονοεί ο Υπουργός, δηλαδή ανάθεση της
εποχικής φύλαξης σε ιδιώτες. Αυτό οδηγεί σε ανεξέλεγκτες προσλήψεις με “ενοικιαζόμενους”
εργαζομένους, για τον δήθεν περιορισμό του κόστους. Παράδειγμα αυτού, είναι ότι
πριν 2 χρόνια στις τουαλέτες της Ακρόπολης, εργάζονταν τις Κυριακές δύο
αλλοδαπές με ιδιωτική σύμβαση από εταιρεία, χωρίς ασφάλιση, που το κόστος
πληρωμής τους, έφτανε για να καλύψει το μόνιμο προσωπικό καθαρισμού για τριπλάσιο
χρόνο. Θέλουμε επίσης να γνωστοποιήσουμε προς κάθε κατεύθυνση, ότι σε κανένα Δημόσιο
Μουσείο ή Αρχ/κό χώρο στην Ευρώπη, η φύλαξη δεν γίνεται μέσω ιδιωτικών
εταιρειών.

     Κε Μητσοτάκη,
υποθέτουμε ότι αυτό που επικαλείστε για τους εποχικούς αρχαιοφύλακες, θα το
προτείνετε και για άλλα εποχικά επαγγέλματα όπως π.χ. πυροσβέστες, δασοφύλακες
κτλ. Αν όμως επιμένετε και νομίζετε ότι έχετε δίκιο όσον αφορά τους
Αρχαιολογικούς χώρους και τα Μουσεία, σας προτείνουμε να… “πουλήσετε” τα αρχαία
μας, ώστε να περιορίσετε το δημόσιο χρέος και σίγουρα να ελαφρύνετε τον κρατικό
προϋπολογισμό από το κόστος φύλαξης και συντήρησης. Παράλληλα με αυτό τον τρόπο
θα αποφύγουμε… κλοπές, αρχαιοκαπηλίες, βανδαλισμούς… κτλ.

     Η
θέση του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργού Πολιτισμού κου Πάνου Παναγιωτόπουλου ότι “
η πολιτιστική μας κληρονομιά πρέπει να παραμείνει και θα παραμείνει υπό δημόσιο
έλεγχο και από εκεί και πέρα είμαστε ανοιχτοί σε κάθε αποδοτική συνέργεια με
τον ιδιωτικό τομέα… ”, που φαίνεται να κινείται σε διαφορετικό μήκος κύματος
απ’ αυτή του κου Μητσοτάκη, αν εννοεί την περαιτέρω ανάπτυξη με ακόμη
περισσότερες και αποδοτικότερες δράσεις του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και
Απαλλοτριώσεων υπό τον δημόσιο χαρακτήρα του, που θα επιφέρει την συνολική
αναβάθμισή του και ταυτόχρονα περισσότερα έσοδα στο κράτος, είμαστε απολύτως
σύμφωνοι. Θα θέλαμε όμως η πολιτική του τοποθέτηση να είναι περισσότερο σαφής
και ξεκάθαρη. Και βέβαια, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι η συνεργασία και η
συνεννόηση εργαζομένων και Πολιτικής ηγεσίας είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη,
προκειμένου να επιτυγχάνεται το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα για το Δημόσιο
συμφέρον.

Για την Εκτελεστική Γραμματεία

Της ΠΕΥΦΑ

                        Ο Πρόεδρος                                                                                         Ο
Γεν. Γραμματέας        

             
 Ιωάννης Μαυρικόπουλος                                                                           Γεώργιος  Δημακάκος